zondag 2 oktober 2016

Persoonlijk; mijn relatie.

Nooit had ik verwacht dat mij dit zou overkomen, altijd dacht ik van ja, ik zal later de vrouw worden die in een huis woont met alleen honden en geen vent. Toch dacht ik dit mis en kreeg ik op een jonge leeftijd al een vriendje, mijn aller eerste.
Zijn naam is Joey en ik leerde hem via via kennen, hij zat op de zelfde middelbare school als mij, we woonde altijd al in de buurt van elkaar en we kwamen regelmatig bij de friettent van zijn ouders maar nooit hadden we elkaar aangesproken of erg in elkaar gehad, tot die ene dag.



We spraken af samen met nog een vriendin van mij, ik was die dag super zenuwachtig want het was toch de eerste keer dat je met hem ging praten. Ook kwamen we nog eens te laat op de afgesproken plek, lekker genant zo voor de eerste keer.
Uiteindelijk waren we bij elkaar en praatten we met z'n 3e over van alles en nog wat, tot dat mijn vriendin weg moest en we met z'n 2e overbleven. De spanning sneed eraf en ik werd als maar zenuwachtiger, gelukkig ging het goed en hadden we een fijn en gezellig gesprek. De dagen die volgde spraken we iedere dag na school af en hadden we gezellige gesprekken samen, het ging steeds over serieuzer dingen en de zenuwen namen langzaam aan af.
Op vrijdag 11 februari 2011 was dan de dag, hij vroeg mij zijn vriendin te zijn, super spannend natuurlijk want ik was nog jong. Wil ik dit wel? Maar we vonden elkaar leuk, we hadden fijne gesprekken en alles klopte dus natuurlijk zij ik met volle overtuiging  JA!

Toen we in de relatie begonnen was ik nog erg angstig om tegen mijn ouders te vertellen dat ik dan toch een vriendje had want ik en een vriendje dat was bijna onmogelijk, ik was helemaal niet zo'n type. Mijn ouders waren er uiteindelijk via via achtergekomen dat ik een relatie had en wouden hem graag ontmoeten, ze vonden het leuk en vonden hem een goede jongen, een hele opluchting natuurlijk.
Wel moesten ze eerst even aan de situatie wennen omdat ik pas 13 was. en ja ik weet het ik was jong. Maar ik was zelfstandig, ik wist waar ik mee bezig was, wat ik wou doen en wat ik wou bereiken. Ik ben altijd heel volwassen opgevoed dus ik ging ook heel serieus met de situatie om.

Uiteindelijk zijn we nu al langer als 5 jaar samen en zijn we nog steeds gelukkig! Wie had dit ooit kunnen verwachten, een relatie met je eerste vriendje die na 5 jaar nog steeds goed loopt!
Ik ben onwijs gelukkig samen met hem, we hebben al een hele hoop dingen samen meegemaakt, goede maar ook slechte en akelige dingen maar alles hebben we overleefd.
We gaan voor onze relatie en geven elkaar de rust en ruimte die we nodig hebben, we maken er het beste van en we hopen om nog een lange tijd samen te zijn!





Liefs, Mariska.


Geen opmerkingen:

Een reactie posten